پل شهرستان قدیمی ترین پل بر روی زاینده رود است گفته می شود زمان ساخت این پل به دوره ساسانیان باز می گردد اما دارای پایه های هخامنشی است و در بالای آن آثاری از دوره دیلمیان و سلجوقیان نیز وجود دارد این پل دارای 12 پایه سنگی بزرگ است که بر روی سنگ های طبیعی کف رودخانه ایجاد شده اند طول پل از ستون مُدور آجری تا انتهای سنگفرش قدیمی اش 105 متر و عرض آن از 24 و 4 تا 5 متر متغیر است سنگ آجر خشت و ملات مصالح مورد استفاده در ساخت پل هستند و تعمیراتی در دوره های دیلمیان و سلجوقیان بر روی آن صورت گرفته است تا به شکل امروزی خود درآید پل شهرستان دارای کاربرد جنگی و نظامی بوده است و آن را با نام های دیگری همچون پل جی یا پل جسر حسین نیز می شناسند نام پل شهرستان از تاریخ 1 دی 1348 با شماره 889 در فهرست آثار ملی ایران قرار دارد