در سال 1226 شمسی در محله سلیمانشاه کوچه اسماعیل بیگ قدم به عرصه حیات نهاد خانه وی تا این اواخر پابرجا و به بیضاء حیه طی معروف بوده است با مروری کوتاه بر مجموعه آثاری که از وی به دست آمده میتوان ادعا کرد که بیضاء در نفسیر قرآن شریف نهج البلاغه و آثار گرانپایه متقدمین از قبیل سنائی عطار خاقانی سعدی حافظ مولوی فضولی و سایر قلمداران عرصه شعر و ادب و عرفان مطالعات عمیقی داشته در کنار این ذخایر و گنجینه های قنا ناپذیر علوم بیان و کلام عروض و بدیع و قافیه فلسفه و منطق و النهایه آنچه را که در پرورش روح بلند یک شاعر عارف ضرورت دارد به خوبی فرا گرفته است میگویند مرحوم بیضاء به دلیل احاطه به علوم اسلامی و مسائل فقهی گاهی اوقات وکالت اشخاص را قبول و در دعاوی مطروحه در محاکم از حقوق موکلین خود دفاع میکرده است دیوان شعر استاد با نام کلام بیضای اردبیلی در 510 صفحه از سوی تنی چند از علاقمندانش گرد آوری و با همت هیأت اردبیل شناسی و صندوق قرض الحسنه مهدیه با یک پیشگفتار و سه مقدمه در خرداد سال 74 چاپ و منتشر گردید استاد بیضای فقید در سال 1301 شمسی در زادگان خود در سن 75 سالگی دعوت حق را لبیک گفت جسمش در شهیدگاه بقعه شیخ صفی الدین اردبیلی آرامگاه شهدای جنگ چالدران به خاک سپرده شد و روحش به ملکوت اعلی پیوست