آيتاللَّه حاج شيخ محمد مظفري قزويني در سال 1304 شمسی 1344 قمری در قزوين به دنيا آمد و تحصيلات اوليه را در زادگاه خويش به پايان برد در 26 سالگي به قم رفت و در درسهاي آيتاللَّه بروجردي و سيد شهاب الدين مرعشي نجفي حاضر شد سپس در سال 1332 شمسی به نجف اشرف كوچيد و ساليان فراوان با حضور در مجلس درس آيات عظام سيد محسن حكيم و سيد محمود شاهرودي وحضرت امام خميني در زمره يكي از فضلاي نجف درآمد ايشان همچنين به مدت بيست سال از محضر آيتاللَّه سيد ابوالقاسم خويي بهرهمند شد و مباني علمي خويش را استوار ساخت آيتاللَّه مظفري در 1352 شمسی پس از كسب اجازات متعدد از اساتيدش و علماي ديگر به قزوين بازگشت و به تاليف تدريس و اقامه جماعت بيان مسائل و ترويج شرع مبين اشتغال ورزيد معظم له يكي از علماي بزرگ قزوين بود كه تدريس منظم فقه واصول و تاليف كتابهاي فراوان را وجهه همت خويش ساخت و از اين رهگذر شاگردان بسيار و كتابهاي پرفايده علمي از خود به يادگار نهاد ايضاحُ الحُجّة في شرح العُروَة در هشت جلد پرسشها و پاسخها در دو جلد و اسلام و فلسفه احكام و طبقات رجال در شانزده جلد از جمله آثار اوست سرانجام اين فقيه بزرگ در 27 اسفند 1380 شمسی برابر با سوم محرم الحرام 1423 قمری در 76 سالگي چشم از جهان فرو بست و پس از تشييع با شكوه در حرم شاهزاده حسين قزوين به خاك سپرده شد