تخلص شعری شاه اسماعیل است او در عین حال که اهل جنگ و مبارزه بود درشعر و شاعری نیز استعداد قابل توجهی داشت و از شعرای قرن دهم هجری به شمار می آمد اودر 25 ماه رجب 892 هجری قمری از عالمشاه دختر اوزون حسن آق قویونلو در اردبیل به دنیا آمد و سالهای اول عمر را پس از شهادت پدرش در شیروان به اسارت در قلعه استخر فارس گذرانید درسال 905 هجری هنگامیکه سیزده سال داشت به اردبیل آمد و ازآنجا با هفت هزار نفر از مریدان به قصد خونخواهی پدرش به شیروان حمله نمود و فرخ یسار را در محلی به نام جانی شکست داد و به سوی نخجوان پیش راند و الوند میرزا را مغلوب ساخته عازم تبریز گردید او به سال 906 هجری اعلام سلطنت کرد و به نام شاه اسماعیل بر تخت نشست و تا سال 930 که بدرود زندگی گفت دایما درحال جنگ و ارد وکشی گذرانید با اینحال هرگاه که فرصتی یافت اشعاری سرود و دیوانی که معروف به دیوان خطایی است از خود به جای گذاشت مصنفات دیگری به نام مناقب الاسرار و بهجت الاحرار نیز بدو منسوب است