شمشیر سلاحی آهنین برنده دارای تیغه دراز منحنی و قبضه ای برای به دست گرفتن می باشد به دلیل این که این سلاح به دم شیر شباهت دارد آن را شمشیر نامیدند در کتاب برهان قاطع نیز چنین آمده است وجه تسمیه آن شم شیر است که دم و ناخن شیر باشد در زبان های اروپايی عبارت شمشير برای تيغ های بسيار خميده ايرانی به کار می رود اما واژه پارسی شمشير خود کاربرد کلی دارد و به هر نوع تيغی صرف نظر از ميزان انحنای آن اطلاق می شود و ريشه این کلمه شمشر شفشر وشوفشر در پارسی ميانه پهلوی می باشد چنین به نظر می رسد که نسخه قديمی تر آن در پارسی ميانی مانوی شفشر می باشد شمشیر از جنس برنز مربوط به تمدن آشور بین النهرین شمالی 1275 1037 ق م محل نگهداری موزه متروپولیتن اقوام مختلف شمشیر را در شکل های گوناگونی چون پهن باریک نوک تیز منحنی مستقیم بلند کوتاه دو دم و یک دم می ساختند به عنوان مثال شمشیر شوالیه های قرون وسطی تیغه ای راست نوک تیز و دولبه داشت و دارای قبضه ای بزرگ برای گرفتن آن با دو دست بود شمشیر ژاپنی ها دارای تیغه ای بلند و با انحنای کم و همچنین قبضه ای بزرگ برای گرفتن با دو دوست بود در افسانه های یونانی از شمشیر داموکلس برای نشان دادن بی ثباتی عظمت و خوشبختی آدمی سخن به میان آمده است در کتاب مهاباراتا کهن ترین کتاب هندو ها از شمشیر به عنوان حجت قاطع یاد شده است در کتاب کمدی الهی از دو فرشته با شمشیر های آتشین که با بال های سبز به پایین می آمدند نام برده شده است اجرای تشریفات سلاحپوشان به دست اسقف و بستن شمشیر به کمر شهسواران جدید از مراسم تجلیل شمشیر نزد اقوام بوده است تاریخ مشخصی برای ساخت شمشیر در خاور میانه و آسیای مرکزی به ثبت نرسیده است شمشیر های طرح دار پیش از اسلام در عربستان مورد استفاده قرار می گرفته است پيش از حمله اعراب به ايران در 631 ميلادی شمشير ايرانيان به صورت مستقيم بود هخامنشيان 330 559 قبل از ميلاد اشکانيان224 پس از ميلاد 250 قبل از ميلاد و ساسانيان 651 224 پس از ميلاد همانند شمشيرهایی دو دم با تيغه مستقيم به کار می بردند