سفال لعاب یکرنگ تاریخچه استفاده از این روش به گذشته های دور بر می گردد اوج استفاده از این روش را در لعابکاری تابوتهای سفالی دوره اشکانیان و ظروف خمره ای و قمقمه های دوره ساسانیان می توان دید استفاده گسترده از این روش را در دوره سلجوقیان و خوارزم شاهیان می توان دید شهرهای شوش آمل نیشابور سمرقند بخارا و افراسیاب را از مراکز عمده تهیه این نوع سفال می دانند برای شناخت ویژگیهای ظروف با لعاب یکرنگ آنرا به دو دسته تقسیم می کنند ظروف ساده قالب زده و نقش کنده و دیگر ظروف سفید ساده ظروف سفید مشبک ظروف سفید قالب زده با نوشته کوفی ظروف سفید با لعاب لاجوردی پاشیده یا دویده ظروف سفید فیروزه ای ساده دست ساز و قالبی ظروف قالبی لاجوردی لعاب آبی فیروزه ای سفید یا شیری با طرح سوزنی در این شیوه برای تزئین ظروف کوچک نظیر پیاله ها و کاسه که خمیر آنها از گل سفید یا خاک چینی بود ظرف سفالی را که هنوز خشک نشده بود بر لبه یا بدنه آن با سوزن سوراخهایی ایجاد می کردند