در زمان اشکانیان مراوده تجاری و بازرگانی میان ایران و چین رو به توسعه و فزونی گذاشت و پیش از هخامنشیان هنر سفالگری از ایران به چین رفت و چینیان در این نفر که به آن عشق می ورزیدند سرآمد شدند خاصه آنکه سفالگران چینی با کشف خاک مرغوب و ورز طولانی توفیق یافتد برای سفال خمیری بسازند که سفید رنگ و ظریف و نازک باشد و پس از پختن شبه بلور از کار در آید و به همین مناسبت سرامیک مرغوب و ساخته شده با سفال چین را نام چینی خواندند پادشاهان چینی از زمان اشکانیان برای پادشاهان ایرانی جز پارچه های ابریشمین ارغوانی ظروف سفالی اختصاص سلطنتی را هم به عنوان هدیه و ارمغان ارسال می داشتند ای ظروف سفالی که روی آنها، نگاره های پادشاهان چین بود به نام سفال های بغپوری نامیده شد و در میان ایرانیان معروف گردید در قرون شانزدهم و هفدهم میلادی هنر سفالگری چین به طور گسترده بر هنر ایرا تاثیر گذاشت شاه عباس از دودمان صفوی صنعت چینی سازی را بی نهایت پیشرفت داد و صدها نفر چینی سازی را با خانواده شان از چین به ایران منتقل ساخت که در شهر اصفهان سکونت گزیدند آنها شیوه چینی سازی را به کارگران هم پیشه خود نیز آموختند درمدت زمان نسبتا طولانی کارگران ایرانی توانستند ظروف چینی را به رنگ آبی و سفید بسازند منتهی ظروف آنها متمایل به رنگ بنفش بود و کمی کلفت به نظر می رسید پس از مدتی صنعتگران چینی ساز ایرانی بر حسب سلیقه هنرمندانه خویش و به اقتضای عصر خود به طرو خلاقانه و به تریج چنان ظروف چینی را ساختند که دارای سبک ملی و ویژگی های هنری ایران شد و نیاز های ملت را هم بر آورده ساخت همانطور که می دانیم از نظر فرم سفالینه ها و نقوش و نقاشی های مینیاتوری در دوره اسلامی دو کشور چین و ایران مستقیما از یکدیگر تاثیر پذیرفتند در زمان صفوی هنرمندان این دوره اقتباس بسیار زیبا از نظر شکل و نقوش روی چینی ها سر زمین چین کرده اند به طوری که در حفاری های اخیر در جزیره هرمز و بقعه ی شیخ صفی الدین اردبیلی شاهد پیدا شدند مقادیر زیادی از ظروف چینی ساخت دوره صفوی در ایران بودیم که همراه با قطعات ظروف چینی ساخت چین به دست آمد نوعی دیگری از ظروف سفید یک رنگ نیز وجود دارد که تقلید و اقتباس ایران از چین را نشان می دهد که متعلق به دوران تانگ چین است