در زبان عربی فقاع به معنی کف یا حباب است و به دلیل تراکم کف برروب سطح ابجو مائ الشعیر اصطلاحا به ان فقاع گفته می شود ظرف فقاعاز جنس سفال و به شکل قلک های امروزی است که جهت نگهداری مشروبه های گازدار و دران را با چرم محکم می بستند و هنگام نوشیدن با شئ نوک تیز بخش چرمی را سوراخ کرده و فقاع را با گاز ان میل کرده اند این نوع مشروبه از دوران تاریخی تا اوایل دوره صفویه مورد استفاده قرار می گرفته است فقاع از محوطه های متعدد دوره ی اسلامی استان اردبیل از قبیل اولتان قالاسی در پارس اباد مغان نادر تپه سی اصلاندوز و کول تپه در کیوی علیا شناسایی شده است