بنا به برهان قاطع فرهنگ رشیدی و آنندراج در زبان فارسی به شاخ حجامت بادکش می گویند دهخدا و ناظم الاطباء نام های دیگر آن را سمیرا و کپه آورده اند از کپه در برهان و آنندراج به معنی شاخ شیشه و کدوی حجامت نام برده شده است در واقع به گفته دهخدا بادکش کردن عبارت است از کشیدن خون به سمت پوست با شاخ یا استکانی که هوای آن را بیرون کرده باشند با مکیدن یا سوختن پنبه و مانند آن علاوه بر شیشه خاقانی از کوزه فصاد نام می برد که ظاهراً ظرف سفالین فصادان بوده که هنگام فصد خون بیمار را در آن می ریختند یا برای کشیدن خون از بدن چون مکنده ای به کار می بردند باید یادآور شد که بادکش یکی از قدیمی ترین ابزارهای پزشکی است که بر اساس ایده فصد به منزلۀ یکی از راه های درمان ساخته شده است شاهد ما بر این گفتار نقش برجستۀ موزۀ بازل سویس مربوط به 480 تا 500 سال قبل از میلاد است