شاه عباس معروفترین سلطان صفوی است که روزگارش را میتوان بهترین دوران صفوی در بعد آرامش و امنیت، گستردگی حوزه جغرافیایی، گسترش هنر و معماری و بناهای شگفت تاریخی دانست. شاه عباس هیچگاه خود را شاه ننامید و تمام عمر خود را صرف عمران و آبادی و توسعه فرهنگی کرد. دستور ساخت عمارت های مجلل با طرح بناهای آلاقاپی اردبیل و میدان حسن پادشاه را در اصفهان داد. کاروانسراهای معروف به عباسی سر در ورودی و متصل به صحن اصل این بقعه، عالی قاپو اصفهان، صحن های اصلی حرم حضرت امام رضا و شاه نعمتالله ولی در ماهان استان کرمان، زمینه سازی رشد دانشمندان صفوی، بیرون راندن عثمانی هایی که در زمان حکومت پدرشان وارد تبریز شده بودن، پیروزی به تهاجم مدعیان ازبکان و گورکانیان که قبل از شاه اسماعیل یکم بصورت ملوک الطوائفی حکومت میکردن، فتح مجدد بغداد و شماخی و ایروان و تفلیس در گرجستان و جمهوری آذربایجان فعلی و بسیاری از خدمات عمرانی و فرهنگی از اقدامات شاه عباس کبیر است.شاه عباس کبیر پس از رحلت در عباس اباد بهشهر مازندران در جوار جد خود آستانه بقعه حضرت شیخ صفی الدین آرمید و شاه صفی یکم فرزند ارشد ایشان از طرف قزلباشان پادشاه شد.