خانه‌ استاد شهریار در محله‌ی مقصودیه، سومین خانه‌ی استاد در تبریز است که 20 سال آخر عمر خود را در این خانه گذراند. قدمت این خانه که با مساحتی حدود 241 متر مربع و زیربنای 250 متر مربع در دو طبقه ساخته شده است، به دوره پهلوی دوم ازمی‌گردد. در سال 1367 و بعد از درگذشت استاد، شهرداری این خانه را خرید و در سال 1370 آن را تبدیل به موزه‌ استاد شهریار یا موزه ادبی شهریار کرد. لوازم شخصی و کتاب‌های استاد در این موزه نگهداری می‌شود. خانه حیاط کوچکی با حوض و باغچه دارد و در طبقه‌ی اول کتاب‌ها، عکس‌ها و لوازم شخصی استاد در معرض دید عموم قرار گرفته‌اند. در این طبقه یک ساعت چپ‌گرد نیز نصب شده است که عقربه‌های آن به عقب بازمی‌گردند و طرح و شعر ایرج نوبهار به زبان ترکی روی آن نقش بسته است. این ساعت نمادی از حسرت دوباره دیدن روزگار گذشته و ملاقات دوباره‌ی استاد به‌شمار می‌رود. این اثر در تاریخ 27 اسفند 1386 با شماره‌ی ثبت 22729 به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسید.