در سمت راست دهلیز ورودی بقعه شیخ صفی الدین دری است که با دو لنگه بلند برواق باز میشود. این در نیز از چوب است ولی روی آن با صفحات نقره پوشیده شده است. این صفحات به شکل گلهای زیبا بر لنگه‌های ضخیم چوبی نصب گردیده آنرا نمونه‌ای از هنر و ذوق و استعداد هنرمندان آنعهد قرار داده است. در سمت راست هر بوته از گلهای آن، با خط بسیار ریزی (عمل امیر خان) و سمت چپ آنها کلمه -ارده‌بیلی- به چشم میخورد و در زیر کلمه ارده‌بیلی تاریخ آن‌که سال 1020 است دیده میشود. این نوشته‌ها از بس ریز است ملاحظه آن با چشم بی‌سلاح مشکل است ولی با همه ریزی بسیار روشن و برجسته میباشد. این در در زمان ناصر الدین شاه قاجار یعنی در سال 1307 قمری، که در بقعه تعمیراتی صورت گرفته، یکبار دیگر مرمت گشته است زیرا در سمت راست قسمت بیرونی چهارچوبه آن ورقه نقره‌ای با چهار میخ کوبیده شده و روی آن (عمل محمد حسین زرگر. فی 1307) نوشته شده است.