ورودی بقعه در جبهه شرقی میدان عالی قاپو قرار دارد که درِ دو لنگه چوبی آن به حیاط بزرگ باز می‌شود. این سردر در 1321شمسی به کلی برچیده شد و فضای صحن محل عبور عابرین بوده و اکنون با کمک میراث فرهنگی اردبیل این درب در جای خود قرار گرفته است. جانب غربی میدان، مکان اصلی سردر اصلی بقعه به نام عالی قاپو قرار داشته است که در دوران شاه عباس دوم به دست یوسف شاه بن ملک صفیا ساخته شده بود. به استناد کتیبه معرّق بدنه این سردر، که در انبار بقعه نگهداری می‌شود، کاشیکاری آن را اسماعیل بن نقّاش اردبیلی در 1057 انجام داده است. در روی آن ایوان همه قسم از زوار و متحصنین، که بواسطه امورات مختلفه بدانجا پناه آورده‌اند، دیده میشوند. در این حیاط است که افراد در هنگام ورود سلاح های خود را تحویل داده و از درب بزرگ و زنجیر آهنی عبور می‌کنند و به ملائی که همیشه آنجا نشسته و کتابها در جلوی خود دارد احسانی نیاز میکنند.دریکه امروز از این میدان بحیاط بزرگ بقعه باز میشود با آنکه چندین قرن بر آن گذشته باز شکوه و عظمت چشمگیری دارد.بالای درگاه و اطراف آن در قدیم کاشیکاری بوده است ولی در تعمیرهای بعدی از بین رفته فقط یکی دو نمونه از کاشیهای آن در میان آجرها باقی مانده است.لنگه‌های در بر روی پاشنه‌های آهنی میگردد زیرا علاوه بر آنکه لولا بشکل امروزی در آن دوره معمول نبوده هیچ لولائی هم سنگینی آنها را تحمل نمی‌کرده است. پایه‌های درگاه بسیار محکم و بالای آن بصورت طاق ضربی مرتفعی است و در قسمت فوقانی آن بعدها اطاقهائی ساخته شده است که در نیمقرن اخیر مدتی اداره معارف در آن مستقر بود و از دهسال پیش اداره اوقاف از آن استفاده مینماید.