اگر چه مازندران با جمعیتی بیش از سه میلیون نفر در حاشیه جنوبی دریای خزر نام پر آوازه ای در هنر صنعت فرش ندارد ولی با فرش کلاردشت دارای شهره جهانی است فرش کلاردشت با قدمتی 300 ساله یک هنر سنتی به شمار می آید که با مهاجرت اقوام کرد کرمانشاه و لرها به این منطقه رواج یافت مردم محلی ساکن در کلاردشت به اتفاق این مهاجران با تلفیق مواد اولیه حاصل از تولیدات دامی و کشاورزی با ذوق و مهارت هنری محصولات بی نظیری مانند فرش را عرضه کردند به گونه ای که این محصول دارای شهرتی جهانی بوده که علاوه بر مصرف محلی و داخلی به کشورهای اتریش فرانسه ایتالیا کانادا آلمان و کشورهای حوزه خلیج فارس نیز صادر می شود هر چند اوج هنر قالی بافی در کلاردشت در سال 1347 بود اما این هنر دستبافت در سالهای 71 تا 73 توانست مقام سوم را از لحاظ کیفیت مواد اولیه رنگ و بافت در بین فرش های جهان به خود اختصاص دهد ویژگی های فرش کلاردشت فرش از قالی های درشت بافت خرسک است که معروفترین گونه آن در روستای مکارود بافته می شود طرح ها و تقوش به کار برده شده در این قالی بیشتر ذهنی و بدون نقشه و بر گرفته از طبیعت زیبا است الیاف این فرش در گذشته 100 درصد پشم بوده است یعنی پشم ماده اولیه این فرش ها به شمار می رود که از نوع محلی بوده و به وسیله زنان ریسیده و تابیده می شود در فرش های اصیل رنگهای به کار رفته به صورت طبیعی از گیاهان میوه جات رنگدانه ها و به طور کلی از رنگهای حاصل از طبیعت استخراج می شوند مانند پوست انار روناس نیل پوست گردو برگ توت پوست پیاز جوانه تمشک کاه وغیره در فرش کلاردشت از رنگهای تیره استفاده می شود و پرکاربردترین آن ها رنگ قرمز و رنگ سرمه ای است فرش ها معمولا دارای پرز بلند بوده و به اصطلاح گوشت دار هستند فرش ها عمدتا با ابعاد کوچک و مساحت کم در برخی موارد غیر استاندارد از نظر اندازه بافته می شوند در مقابل سرما و گرما از خود واکنش نشان می دهد این فرش حداقل 50 سال دوام داشته و هر چند که بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد جا افتاده تر و زیباتر و با ارزش تر می شوند فرش کلاردشت دارای یک ریشه می باشد که پس از اتمام فرش با همان نخ چله ، سوماک بافی می کنند و ریشه می گذارند