جزو کهن‌ترين صنایع دستی استان می باشد حصیر بافی از جمله بافته های زنان و مردان روستایی استانهای شمالی است که هنوز در برخی از روستاهای مازندران به ویژه در مرکز استان رایج است در این هنر با استفاده از مواد اولیه ساده و ارزان میتوان وسایل کاربردی و زیبای فراوانی خلق نمود در مازندران از نوعی حصیر به نام کُوب برای زیراندز استفاده می شود و برای بافت کوب از گیاهان خودرو چون گاله ‌و واش که در باتلاق ها و آب بندان ها می روید استفاده می کنند به اینصورت که بعد از بهار این گیاهان را از آب بندان بریده و خشک نموده و پس از آن برای بافت استفاده می کنند همچنین برای تهیه زنبیل و سبد نیز از همین گیاهان استفاده می‌شود گاه تهیه این مصنوعات با به کارگیری چوب و نی و نوعی علف به نام‌های وران و سازیر انجام می‌شود براساس کاوش های باستان شناسی در مازندران و ایران قدمت حصیر بافی به بیش از 7هزار سال می رسد ابزار و وسايل مورد استفاده در حصير بافي بسيار ساده و محدود نظير داس انواع کارد اره رنده انبر دست قيچي سوزن درفش دفتين و سنگ نفت است