چمچه خاتون عروسکی است آیینی که ریشه در اعتقادات و باورهای مردم استان قزوین دارد و در زمان کم آبی به نیت بارش باران ساخته می‌شده‌است زمانی که مردم به مشکل بی‌آبی برمی‌خوردند در هر منطقه از استان بانوی سالخورده‌ای که به همت بالا و ایمان شهره بوده‌است عروسکی می‌ساخت به دست می‌گرفت و با بچه‌ها که سمبل پاکی و خلوص نیت بوده‌اند به در خانه‌ها می‌رفت این مهمانان سرزده همه با هم شعری را می‌خواندند و از صاحب‌خانه درخواست می‌کردند که به نیت و درخواست آنها احترام بگذارد تا خداوند هم به نیت و درخواست آنها پاسخ دهد و با نزول باران گره از مشکل آنها بگشاید صاحب‌خانه نیز با رویی خوش بر اساس استطاعت خود از ملزومات آش نذری مانند نخود و لوبیا و روغن و غیره به همراهان چمچه خاتون می‌داد و گاه نیز به منظور به رحم آوردن خداوند دست‌های عروسک را با مقدار کمی آب خیس می‌کرد سپس همه خانواده‌ها در خانه یکی از اهالی یا در حیاط مسجد گرد هم جمع می‌شدند و ضمن تهیه آش نذری نماز طلب باران می‌خواندند پس از آماده شدن این آش در بعضی از مناطق یکی دو ملاقه از آش را از ناودان مسجد به پایین می‌ریختند تا خانه خدا را هم واسطه برآورده شدن حاجتشان نمایند و بعد همه به دور هم آش را میل می‌کردند و معتقد بودند با این مراسم خداوند نظر لطفش را شامل حال آنها خواهد کرد و باران خواهد بارید