سید احمد حسینی متخلص به هاتف از شعرای نامی ایران در عهد افشاریه و زندیه است تولد هاتف در نیمه اول قرن دوازدهم اتفاق افتاده و در زادگاهش اصفهان به تحصیل ریاضی و حکمت و طب پرداخت هاتف شاعری را از جوانی آغاز کرد و در طول زندگی آرام خود از مدح شاهان و روی آوردن به دربار سلاطین خودداری کرد و بیشتر به مطالعه و حکمت و عرفان مشغول بود وی در سال 1198 درگذشت هاتف اصفهانی شاعری توانا و مسلط به زبان و ادب فارسی بود وی از سبک شعرای متقدم ایران به ویژه حافظ و سعدی پیروی می‌کرد و طبع خود را در سرایش تمامی قالبهای شعری اعم از غزل قصیده و رباعی ترجیع‌بند و قطعه آزمود شهرت عمده هاتف به سبب شاهکار بزرگ ادبی او در ترجیع‌بند عرفانی است که در آن هم از حیثِ حسن ترکیب الفاظ و هم از حیث توصیفِ معانی داد سخن داده‌است وی مرثیه‌های زیبایی نیز با استفاده از ماده تاریخ یعنی حروف ابجد در مرگ بزرگان و دوستان خود سرود که این اشعار از ارزش بالایی برخوردارند مهم‌ترین اثر باقی‌مانده از هاتف اصفهانی دیوان اشعار او و چند صد بیت شعر به‌زبان عربی است