محسن هشترودی ریاضیدان فیزیکدان اندیشمند ادیب شاعر و هنرشناس برجسته کشور در تبریز چشم به جهان گشود او بعد از اتمام تحصیلات دبستانی خود در زادگاهش برای ادامه تحصیل وارد دارالفنون تهران شد چند سال در تهران به تحصیل پزشکی پرداخت تا این‌که در سال 1304 هجری‌شمسی به‌عنوان دانشجوی بورسیه دولتی برای تحصیل در رشته ریاضیات به کشور فرانسه اعزام شد و 10 سال بعد با درجه کارشناسی در رشته ریاضیات از دانشگاه سوربون فارغ‌التحصیل شد و سپس با سرپرستی پروفسور الی‌کارتان در همان دانشگاه به پژوهش در زمینه هندسه دیفرانسیل پرداخت و در سال 1316 هجری‌شمسی مدرک دکترای خود را در رشته ریاضیات دریافت کرد در سال 1320 هجری‌شمسی پس از بازگشت به ایران کرسی استادی دانشسرای‌عالی را دریافت کرد و در سال 1330 هجری‌شمسی به مقام ریاست دانشگاه تبریز رسید و 6 سال بعد به‌عنوان رئیس دانشکده علوم دانشگاه تهران انتخاب گردید تخصص پروفسور هشترودی در زمینه هندسه دیفرانسیل بود و از تألیفات ایشان می‌توان از جهان اندیشه و هنر دانش و هنر نظریه اعداد سیر اندیشه بشر از مکانیک کلاسیک تا مکانیک کرانتیک و مجموعه شعر سایه‌ها نام برد ریاضی با روح ذوق پروفسور هشترودی موافق بود و او باعشق تمام به تحصیل پرداخت او همچون پدرش انسانی وارسته بود وارسته و آزاد از بسیاری قید و بندهای دست و پا گیر قید و بندهایی که درصد بسیار زیادی از توان افراد را به خود اختصاص می‌دهد و همین امر یکی از رموز موفقیت او بود بیشتر پول و وقتش را صرف مطالعه می‌کرد و مطالعه او هیچگاه به یک زمینه خاص محدود نمی‌شد علاوه بر ریاضی در ادبیات و بسیاری زمینه‌های دیگرنیز مطالعه داشت هر شبانه روز سه تا چهار ساعت می‌خوابید و بقیه وقتش را صرف مطالعه و کارهای اجتمای و فرهنگی می‌کرد روش خاص پروفسور هشترودی در هنگام کار بر روی یک موضوع توجه عمیق و تمرکز کامل بر روی آن بود او وقتی به یک موضوع خاص می پرداخت تمام ذهن و حواسش را برروی آن متمرکز می کرد از دیگر ویژگیهای او در هنگام کار دست کشیدن از بقیه کارها و اختصاص دادن تمام توان خود به یک کار واحد بود و همچنین از دیگر صفات و ویژگیهای پروفسور هشترودی حافظه بسیار قوی او بود حافظه یک دارایی خدادادی است اما استفاده بهینه از آن به خود شخص بر می‌گردد پروفسور هشترودی هیچگاه از حافظه‌اش برای مسایل پیش پا افتاده استفاده نمی‌کرد تنها موضوعاتی را به خاطر می‌سپرد که ارزش به خاطر سپاری را داشته باشند پروفسور هشترودی همواره بر این اعتقاد بود که با شکوفا کردن استعدادها و جهت دهی صحیح به آنها می‌توان از لحاظ علمی جایگاه شایسته‌ای در دنیا بدست آورد وی یکی از 200 دانشمند برجسته جهان بود که بالغ بر 100 نشان علمی از دانشگاه‌های معتبر جهان دریافت کرده و عنوان استادی ممتاز دانشگاه تهران را از آن خود نمود و سرانجام روز 13 شهریور ماه 1355 در تهران چشم از جهان فروبست