بافت منسوجات سنتی با مواد اولیه گوناگون مثل پنبه نخ پشم ابریشم و کُرک و به کمک دستگاههای سنتی و نسبتاً پیچیده دو وَردی و چهار وَردی در حد وسیع در منطقه ای که امروزه با نام خراسان جنوبی خوانده می شود رواج داشته است که از منظر علاقمندان به اصالتها بسیار حائز اهمیت است رشته بَرَک بافی که اصطلاحاً کُرکی بافی یا کورگین بافی نامیده شده است از قدیمی ترین صنایع دستی جنوب خراسان بزرگ بوده و تاریخ تولید آنان دراستان به قبل از دوره سلجوقی میرسدبَرَک که دراصطلاح محلی به آن کُرکی کورگی یاکورگین گفته می شود بافته ای است تاری و پودی و ضخیم از کُرک بز و شتر که از آن جامه زمستانی تهیه می شود وبه لحاظ استحکام لطافت گرمی وخواص درمانی دارای ویژگی های خاص ومنحصر به فرد می باشدپارچه های کرکی با طرحهای ساده و چهارخانه و با استفاده از الیاف کرک دررنگ طبیعی یا طیف رنگی کرم روشن تا سیاه تولید می شده است کاربردهای پارچه های کرکی بیشتر شامل پاپیچ یا پاتابهکت زنانه و مردانهچادر زنانهشالِ گردن وکمر و مَندیل بوده است شهرستان سربیشه یا بالاخص شهر مودنهبندانخوسف و بشرویه ازعمده ترین مناطق تولید پارچه برک در گذشته بوده اند