آیتالله میرزا حسن موسوی بجنوردی در سال 1274 شمسی در روستای خراشا از توابع شهرستان جاجرم زاده شد وی در شهر بجنورد به تحصیلات مقدماتی پرداخت و در سال 1289 شمسی به شهر مشهد رفت و در آنجا به مدت 12 سال علوم معقول ومنقول را نزد علمای برجسته آن روزگار همچون حاج فاضل خراسانی و ادبیات را نزد ادیب نیشابوری فراگرفت و در سال 1351 شمسی رهسپار نجف شد در نجف در محضر اساتید بزرگی چون سید ابوالحسن اصفهانی میرزا حسین نائینی و آقا ضیاءالدین عراقی به تکمیل تحصیلات خود پرداخت و در همان حال به تدریس اشتغال یافت وی با حافظه شگفت و احاطهاش بر فقه و اصول به زودی به عنوان یکی از بهترین مدرسان و مجتهدان حوزه نجف شهرت یافت پس از درگذشت آیتالله بروجردی در سال 1339 شمسی بسیاری او را به عنوان مقلد خود برگزیدند بیشتر فضلا و علما در مجلس درس او حاضر میشدند چرا که آن بزرگوار علاوه بر فقاهت و تسلط بر مبانی اصول یکی از بزرگترین فیلسوفان جهان اسلام به شمار میآمد آیتالله موسوی بجنوردی پس از سالها تدریس و تحقیق آثار ارزشمندی در فقه و اصول و فلسفه از خود به یادگار نهاد که مورد استفاده فضلای حوزه علمیه است القواعد الفقهیه منتهیالاصول حاشیه بر عروهالوثقی حاشیه بر وسایل ذخیره المعاد رساله فیالرضا رساله فیالاجتماعالامر و النهی کتاب فیالحکمه قولنا فیالحکمه و رساله علمیه عناوین این آثار گرانسنگ است آیتالله سید حسن موسوی بجنوردی در سال 1354 شمسی پس از 80 سال عمر در شهر نجف درگذشت و در صحن مطهر امیرالمومنین علی ع به خاک سپرده شد از ایشان شش فرزند به نامهای مهدی جواد کاظم محمد فاطمه و طاهره بر جای مانده است