میر برهان‌الدین محمدباقر استرآبادی نام‌ور به میرداماد معلم ثالث و متخلص به اشراق فیلسوف متکلم و فقیه برجسته دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است میرداماد فرزندِمیر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است در کودکی به توس هجرت کرد و علوم دینی را نزد سید علی فرزند ابی‌الحسن موسوی عاملی و دیگر استادان آن دیار آموخت همچنین علوم فلسفه و ریاضیات را در دوران حضورش در توس آموخت میر محمدباقر سپس راه قزوین پیش گرفت در سال 988 دوباره به خراسان آمد و تا سال 993 در آنجا ماندگار شد و سپس به کاشان مهاجرت کرد میرداماد مانند بسیاری از حکما و عرفا که ذوق شعر و شاعری داشته‌اند به سرودن شعر عربی و فارسی می‌پرداخته و به اشراق تخلص می‌نموده‌است مجموعه اشعار او بعدها به نام دیوان میرداماد گردآوری شده‌است محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکیازدواج نمود و به همین خاطر او را داماد نامیدند میرداماد این لقب را از پدر خود به ارث برده‌است دربارهٔ سال تولد او اطلاعات کافی در دست نیست ولی کتاب نخبة المقال فی اسماء الرجال تولد او را سال 969 ذکر کرده‌است میرداماد در سال 1040 در بین راه مسیر کربلا و نجف درگذشت و در حرم علی بن ابیطالب دفن شد