سیاه‌ چادر نوعی چادر است که از موی بز سیاه و توسط زنان عشایر بافته می شود عشایر در ییلاق و قشلاق مکانهای معینی برای اقامت دارند که معمولاً در زیر این سیاه چادر ها زندگی و استراحت می کنند سیاه چادر ها همواره از موی بز بافته می شوند و این به چند دلیل مهم است اول آنکه موی بز خاصیت بسیار مطلوبی برای حفظ آب در مواقع بارندگی دارد و معمولاً آب باران از جداره آن عبور نمی کند دوم آنکه موی بز در دسترس و ارزان تهیه می شود هر خانواده معمولاً 20 الی 50 رأس بز دارد که از موی بزها برای تهیه سیاه چادر استفاده می کنند سومین خاصیت موی بز سبک بودن آن است و نسبت به چادره های برزنتی جمع آوری و حمل آن راحت تر است در تابستان در روزهای آفتابی استراحت کردن در زیر این سیاه چادر ها لذت بخش است نام مسکن عشایر آلاچیق است که از دو بخش تشکیل می‌شود بخش بالایی چادر سقف آن سیاه‌چادر نام دارد و از موی بز بافته می‌شود بخش دیگر دیواره جانبی است که چیق یا چیت نام دارد و از ترکیب نی و موی بز ساخته می‌شود چگونگی بافت سیاه چادرهر سیاه چادر از چند لَت تشکیل می شود و هر لَت نواری بافته شده از موی بز سیاه است در حقیقت لت تکه ای از سیاه چادر است زنان لت ها را که به شکل یک نوار بافته شده اند را به وسیله دستگاهی سنتی در محل زندگی خود می بافند عرض آن بین 40 تا 60 سانتی متر است و طول آن گاه 6 10 و یا 15 متر است زنان پس از بافتن لت ها آنها را از دو طرف به هم می دوزند تا کم کم به شکل سیاه چادر در آید وظیفه مردان در بریدن موی بز و همچنین تهیه ابزار و فراهم نمودن کارگاه و همچنین دوختن لتها به هم می باشد وظیفه زنان شستن پاک کردن حلاجی کردن موها و تاباندن نخ ها بطوری که به حالت الیاف در آیند می باشد تمامی مراحل بافتن سیاه چادر بر عهده زنان است و مردان هیچ گونه دخالتی در آن ندارند