مسجد جامع کاشان از قدیمی ترین و برجسته ترین آثار تاریخی شهر است که سنگ بنای آن قدمتی 800 ساله دارد این بنا در ابتدا آتشکده و عبادتگاه زرتشتیان بوده و با رواج دین اسلام به مسجد تبدیل شده است از بخش های زیبا و مهم بنا می توان به مناره آجری و زاویه دار آن اشاره کرد که در جهت جنوب شرقی قرار دارد و پس از مناره های مسجد زواره و مسجد ساوه قدیمی ترین مناره ایران به حساب می آید کتبیه موجود بر مناره با خط کوفی نوشته شده و تاریخ 466 هجری قمری را نشان می دهد طرح کاشی کاری شبستان تابستانی که در زیر شبستان زمستانی قرار گرفته است نیز از دیگر زیبایی های این مسجد به شمار می رود این مسجد را می توان تنها بنای تاریخ دار عهد سلجوقی دانست که تا کنون برجا باقی مانده است نام این اثر از تاریخ 30 خرداد 1315 با شماره 252 در فهرست آثار ملی ایران قرار دارد