عودسوز یا نجوردان برای ایجاد بوی خوش استفاده های مذهبی درمانی و نظایر آن از هزاره سوم تا اول قبل از میلاد در ایران وجود داشته است در نقوش برجسته هخامنشی و بر سکه ساسانی نیز نقش شده است در نخستین سده های اسلامی خراسان مرکز عمده فلزکاری و ساخت عودسوز های فلزی بوده و تداوم هنر ساسانی در آنها مشاهده می شود دره سلجوقی در سده های پنجم و ششم هجری قمری اوج هنر فلزکاری و ساخت عود سوز های فلزی است اغلب عودسوز ها از مفرغ برنج نقره و کاه از طلا ساخته اند با یورش مغول این هنر به خارج از ایران راه یافت نمونه عود سوز های دوره تیموری اواخر سده هشتم تا اوایل سده نهم هجری قمری و صفویه سده یازدهم هجری قمری را می توان در نقاشی های مینیاتوری آن دوره مشاهده نمود عودسوز های دوره صفوی پتیه بلند داشتند