سکه های شاه عباس اول از جنس طلا، نقره و مس بوده است. سکه طلا را دو اشرفی، یک اشرفی، نیم اشرفی و ربع اشری. سکه نقره را چهار عباسی، یک عباسی، محمدی، یکشاهی، نیم شاهی، بیستی و لاری و سکه مس را غازی و غازبکی می گفتند. بر روی سکه های شاه عباس اول شعار شیعه و نام دوازده امام و گاهی کلمه نبی به جای رسول در شعار ها بکار رفته است. او خود را کلب آستان علی ع و یا نواب کلب آستان علی می نامند. بر روی سکه های شاه عباس انگ جدید عدل و عدل شاهی دیده میشود. کوچکترین سکه مسی در این دوران به نام غاز یا غازبکی و سکه های بزرگتر به نام غازی ضرب شد. معمولا ضرابخانه ها بجز مشهد امام رضا و دارالارشاد اردبیل لقبی به همراه ندارند. رایجترین عبارات بر روی سکه های سکه های شاه عباس: بنده شاه ولایت عباس عباس خلدالله ملکه و سلطانه و عدل احسانه. بنده شاه ولایت عباس خلدالله ملکه و سلطانه و علی العالمین بره و احسانه. السلطان العادل ابوالمظفر شاه عباس خلدالله ملکه و سلطانه. بنده شاه ولایت عباس. از بحر خیر این سکه را کلب علی عباس زد. در بین سال های 998 تا 1015 قسمت های شمال غربی و مغرب ایران، نواحی آإربایجان، تبریز، شیروان، قارص، نخجوان، شماخی، گرجستان، ارمنستان و قسمتی از لرستانو بنادر دریای خزر از جمله بندر تفلیس در دست عثمانی ها بود و سکه های این شهر ها از طرف آن دولت به ضرب می رسید. محل ضرب سکه در اصفهان، اردبیل، خزانه، سمنان، کاشان، قزوین، مشهد، آمل، ایروان، حویزه، اردو، استرآباد، اصفهان، بغداد، بهبهان، تبریز، تفلیس، تهران، دوراق، هرات، دزفول، رشت، رامهرمز، شوشتر، قندهار، گنجه، لاهیجان، لار، مازندران، همدان می بود.