جواهرسازیهنرساخت زیورآلات و گاه ظروف و ابزار ظریف از فلزات و سنگهای گرانبها جوهر و جمع آن جواهر در کتاب الاحجار لِارسطاطالیسکه روسکا تاریخ تألیف آن را پیش از اواسط قرن سوم میداند، به کار رفته است فرهنگنویسان مسلمان از همان اوایل قرن چهارم معنای سنگ گرانبها را در مقابل مدخل جوهر قرار میدادند برای نمونه رجوع کنید به ازهری ج 6 ص 50 ذیل جهر که این کاربرد تا امروز تداوم داشته استرجوع کنید به لین ذیل جهرگرچه در قرآن مشخصاً به جواهرات کهف 31 حج 23 فاطر 33 زخرف53 انسان 21 و سنگهای گرانبهاحج 23 فاطر 33 الرحمن 22 58 اشاره شده اما واژه جوهر به کار نرفته است مصرف نقره در بیشتر موارد مجاز بود و ممنوعیت نداشت ولی طلا با پارهای محظورها در آرایههای زنانه به کار میرفت و برای مردان ممنوع بود فریر ص 191رجوع کنید به طلا نقره تنها درصد اندکی از جواهرات تولید شده در سرزمینهای اسلامی باقی مانده است دفینهها یکی از منابع اصلی تاریخنگاری جواهرسازی است حال آنکه خاکسپاری جواهرات با مردگان در اسلام ممنوع است و جواهرات بازمانده نیز بر اساس تقاضای روز در معرض تغییر و ساخت مجدد بوده است درنتیجه قطعات بسیار اندکی باقی مانده که تاریخ یا منشأ آنان شناخته شده است فرهنگ هنر ج 16 ص 529 در دوران اسلامی هنرهای مورد استفاده در فلزکاری شامل قلمزنی برجستهکاری کندهکاری سیاهقلم مشبککاری میناکاری ریختهگری و مرصعکاری در رشتههای جواهرسازی گوهرنشانی و طلاسازی نیز رایج بوده است