در اواخر دوره ایلخانی ساخت نوعی ظرف سفالی که تقلیدی از مینا کاری چینی بود رایج می شود این ظرف زمینه لاجوردی وتزئیناتی با خط ونقش طلا اندازی شده دارد و به شکل کاسه های پایه مدور و بدنه نیم کره که تداوم اشکال مورد علاقه سفالگران قرن ششم و هفتم بوده است این فن که به نوعی نقاشی روی لعاب است از شیوه ساخت ظروف مینایی ساده تر است در این شیوه با رنکهای فیروزه ای آبی سفید اخرایی و طلایی روی پوشش لتجوردی نقوش هندسی گل و گیاه طومارهای اسلیمی به صورت ساده و برجسته ترسیم شده است از مراکز عمده ساخت این نوع سفال می توان از سلطان آباد نام برد