محل کنونی که به عناوین صحن باغ ، حیاط باغ یا حیاط بزرگ هم یاد شده است ، به نام باغ شیخ معروف است ، که همانند ورودی اوایل دوره تیموری بصورت مسجد گوهرشاد ساخته شده است . در این حیاط دکان های کوچک و موقتی وجود داشته که بست نشینان و زوار میتوانستند از آنها مواد غذایی بخرند .جالب است بدانید در جریان کاوشهای باستان شناسی در سال 1374 آثاری از بقایای لوله کشی در پشت دیوار جنوبی کشف گردیده است که در حوض هایی با شیر های برنجی برای وضو و تطهیر استفاده میشده . در ابتدا اینجا محوطه ای 300 در 300 قدم بوده است که صحن بزرگ نام داشته، بعدها با فرسودگی و تخریب بناهای این صحن پیشروی خانه ها را شاهد بودیم که منجر به کوچک شدن فضای صحن باغ شده و تغییراتی در آن بوجود آمد؛ صدرالممالک اردبیلی وزیر تشریفات و با نفوذ ناصرالدین شاه، برای جلوگیری از پیشروی خانه های مردم در حریم مجموعه دیواری ایجاد کرد. شما میتوانید بقایای دیوار قدیمی تر را در انتهای سمت راست باغ ببینید.بعدها در زمان محمد رضا شاه پهلوی بنیاد فرح علاوه بر عملیات مرمت گسترده در این مجموعه این محوطه را به سبک باغ های ایرانی در آورده و انواع درختان بومی را کشت کرد. از باستان شناسان روایت شده که این باغ به سبب دفن شیخ جنید اردبیلی در محوطه اسبق خود، به باغ شیخ جنید معروف شده که چهارمین نسل و جانشین شیخ صفیالدین است .