شاه تهماسب دوم، از 1101 تا 1111 شمسی به مدت 10 سال، دهمین شاهنشاه ایران از دودمان صفوی بود. او پس از اشغال اصفهان بدست افغان‌ها توسط جمعی از سپاه از اصفحان بیرون فرستاده شد و به سمت قزوین رفت و در تمام مدت محاصره اصفهان و جریان قحطی نتوانست سپاهی جمع اوری کند تا به کمک پدر برود. او برای مدتی بر بخشی از ایران به‌طور ناقص حکومت می‌کرد و در پی شکست از عثمانی و بستن قرارداد صلح، توسط نادر شاه از سلطنت برکنار و کشته شد.شاه طهماسپ دوم برای اخراج محمود افغان از اصفهان به دستور شاه سلطان حسین در قزوین تاج گذاری کرده و نادرخان افشار که از سران قزلباش بود را به صدراعظمی انتخاب کرد نادرخان نیز با درفش صفوی و وفاداری نسبت به سلسله صفوی رو به اصفهان کرده و محمود افغان رو از شهر اخراج و از حاکمیت افغانستان ساقط کرد. ابتدا در کنار شاه طهماسپ خدمت کرد ولی پس از اینکه دید شاه فریب فرمانده نظامی خودش رو خورد و دستمایه اهداف آن فرمانده قرار گرفته، پادشاه و آن فرمانده ارشد نظامی را عزل و پسر خردسال شاه طهماسب را شاه و خودش رو صدراعظم شاه عباس سوم صفوی کرد. نادر شاه چند سالی بنام عباس سوم حکومت نمود تا آنکه در سال 1148 به طور رسمی دولت صفوی را برانداخت و در دشت مغان تاجگذاری کرد.