عشایر شاهسَوَن به لهجه ترکی اِلسَوَنی شَسَوَن یا شَهسَوَن نام تعدادی گروه ایلی از مردم آذربایجان است که در بخشهایی از شمال غرب ایران به ویژه دشت مغان و اورمیه و اردبیل و نواحی خرقان و خمسه واقع در میان زنجان و تهران به سر میبرند شواهد موجود بیانگر آن است که اگر نه همه دستکم تعدادی از گروههای ایل شاهسون از دشت مغان به خرقان و خمسه کوچیدهاند که البته نباید این گروه را با اتحادیه ایل خمسه فارس اشتباه گرفت شیوه زندگی عشایر شاهسون و بسیاری از ویژگیهای فرهنگی علی الخصوص آلاچیقهای نیمکرهای آنها را از سایر گروههای ایلی ایران حتی ایلات خرقان و خمسه متمایز میسازد پارهای از این ویژگیها را که منشاء ترکی دارند میتوان در میان سایر ایلات ترک زبان ایران مشاهده کرد گو اینکه برخی طوایف شاهسون خاستگاه ترکی ندارند و توانستهاند پارهای از ویژگیهای متمایزشان را حفظ نمایند عنوان شاهسون به فارسی به معنی شاه دوست است این عنوان پس از پیروزی انقلاب اسلامی به ایل سون یا دوستدار مردم تغییر نام یافت اسکندر بیگ ترکمان مورخ معروف عصر صفوی استعمال کلمه شاهی سیون را ضمن وقایع فتح عراق در دوره شاه اسماعیل اول و همچنین بیان وقایع زمان شاه طهماسب به کار برده است اما اصطلاح سیاسی این شعار زمانی اهمیت پیدا کرد که به طرفداران شاه اسماعیل دوم اطلاق شد و این در حالی بود که بر سر جانشینی شاه طهماسب بین جانشینان او اختلاف افتاد و در این میان دختر طهماسب به نام پریخان خانم که سیاستمدار مقتدری بود به طرفداری از اسماعیل میرزا خود را شاهیسون اعلام نمود امروزه شاهسونها علاوه بر مناطق گستردهای از کشور ایران در دیگر کشورهای همسایه از جمله جمهوری آذربایجان عراق ترکیه افغانستان و کشمیر نیز سکونت دارند