15 کیلومتر که از شهرستان تکاب فاصله بگیریم و روستای بدرلو را پشت سر بگذاریم به منطقه ای می رسیم که مربوط به دور سوم زمین شناسی است. در میان دره ای عمیق و پس از گذر از کنار گلهای زیبا و درختان سر به فلک کشیده چملی گل در میان نیزارهای بلند دیده می شود. دریاچه ای که در یک منطقه ی باتلاقی قرار گرفته و در میان نیزار های بلند محصور شده است. عمق این دریاچه که در ارتفاع 2340 متری از سطح دریا قرار دارد، هنوز به طور دقیق اندازه گیری نشده اما عمق آن را 8 تا 15 متر تخمین می زنند. پدیده ای که به تماشای آن نشسته ایم چیزی شبیه به سایر دریاچه های ایران نیست. در کنار لذت بردن از سکوت بی بدیل منطقه آنچه که در ابتدا نظرمان را به خود جلب می کند پوشش سبزی است که در میان دریاچه قرار دارد. این پوشش سبز شبیه به یک نیم قوس کمانی است و همانند جزیره ای در میان آب دیده می شود. مساحت این جزیره ی سبز 80 متر مربع و قطر دریاچه 80 متر است. این قطعه ی شناور در زیباترین حالت حدود 5 تا 8 متر با کناره دریاچه فاصله دارد و در 4 فصل سال منظره ی دیدنی خود را حفظ می کند. کمی دقت و خیره شدن به میان دریاچه کافیست تا متوجه حرکات جزیره ی اسرارآمیز میان آن شویم. این جزیره هر از چندگاهی تکانی به خودش می دهد و در میان آب برکه به گردش می پردازد. شاید فکر کنید خیالاتی شده اید اما اگر صدها بار دیگر هم به میانه ی برکه نگاه کنید این حرکت جزیره است که شما را محو تماشای خودش می کند. همین حرکت جزیره باعث شده است تا قطر دریاچه به مرور افزایش یابد و قطر قطعه متحرک هم بیشتر شود.