در 30 کیلومتری شهر طبس و 2 کیلومتری روستای خرو، میان کوه های خشن و تاب آورده از آفتاب گرم و بی امان کویر، چشمه اعجاب انگیزی با نام مرتضی علی وجود دارد که در یک سویش آب گرم می جوشد و در سوی دیگر آب خنک که جان انسان را تازه می کند. این چشمه ها مسیر زیادی را طی می کنند تا وارد فضای دره مانندی شوند که شباهت بسیار زیادی به تنگه واشی دارد. کافیست کمی در این دره قدم بزنید تا به چشمه های کوچک و بزرگی برسید که از دیواره های دره پایین می ریزند و مسیر حرکت شما را پر از آب می کنند. این چشمه را مرتضی علی نامیده اند چون آب گرم آن از چشمه ای به نام مرتضی علی تامین می شود و به خاطر وجود میزان بسیار بالای املاح و مواد معدنی، غلظت زیادی دارد و به همین دلیل تا 300 متر به موازات آب های سرد حرکت کرده و با آن ترکیب نمی شود. در سمت راست دره، چشمه های آب گرم و در سمت چپ، چشمه های آب سرد قرار دارند و به محض آن که شما پای تان را در آب بگذارید این اختلاف دما را به راحتی احساس می کنید. گاهی اختلاف دمای آب چشمه ها با هم به 10 درجه سانتی گراد هم می رسد که در نوع خود بی نظیر است. اگر پای تان را درون چشمه بگذارید گاهی خنک تان می شود و به محض آن که احساس سرما کردید می توانید پای تان را در حوضچه ای از آب گرم که دقیقا کنار حوضچه های آب سرد است بگذارید. زیبایی های این چشمه، حیرت انگیز است و چشم برداشتن از آن کاری دشوار اما کمی سرتان را بالا بگیرید تا قبرهای زرتشتیان را در میان دیواره های دو طرف چشمه ببینید که هر کدام با تونلی به هم وصل شده اند.