دشت لوت نام دشتی بیابانی با وسعت حدود 175 هزار کیلومتر در جنوب شرقی ایران است که 10 درصد از وسعت کشورمان را شامل می شود. این دشت بخشی‌هایی از استان‌های کرمان، سیستان و بلوچستان و خراسان جنوبی را در بر گرفته و عنوان بیست و هفتمین بیابان بزرگ جهان را به خود اختصاص داده است. دشت لوت از جمله مناطق فراگرم و خشک جهان می دانند و هسته آن در سال های 2004، 2005، 2006، 2007 و 2009 گرم‌ترین نقطه بر سطح کره زمین بوده و دانشمندان رنگ تیره و خشکی سطح آن را علت این دمای بالا دانسته اند. این کویر منطقه ای شگفت انگیز است و چنین جاذبه های حیرت انگیزی را می توان در آن دید: بزرگترین شهر کلوخی جهان، مرتفع‌ترین هرم های ماسه‌ای دنیا با حداکثر ارتفاع 480 متر، 40 مخروط آتشفشان کواترنر، پهنه‌های وسیع ماسه و ریگ با طیف رنگی قهوه‌ای روشن تا خاکستری و سیاه، دشت‌ هایی از گدازه های بازالتی چاله چاله، پهنه‌های شنی مواج، بزرگ‌ترین تپه‌های شنی پوشیده از گیاه جهان، پهنه هایی به شکل چندضلعی‌های متعدد و ...