با ورود به جاده فرعی و فاصله گرفتن از تهران زیبایی های زیادی چشم ها را خیره می کند. در ارتفاع 1850 متر از سطح دریا خیابان شهید وردیجی نشانه ورودی اولین روستای این مسیر یعنی روستای وردیج است. این روستا 550 نفر سکنه دارد اما همیشه همه با هم در روستا نیستند. روستای وردیج بزرگ‌ترین روستای حریم شمال غرب تهران به شمار می‌رود و آب آن از چشمه سارهای متعددی خصوصا چشمه شاه و چشمه پااورزا و غیره تامين مي شود. حوضچه هایی در شمال این روستا تعبیه شده اند که جهت جمع آوري آب رودها، چشمه ها، و آبهاي سطحي جهت آبياريِ باغها و تهيه آب شرب روستا از آنها استفاده می شود. در میانه روستا، باغ های وسیع گردو، سيب، خرمالو، توت و شاتوت منظره زیبایی را به وجود آورده است. خانه های روستاییان در جنوبی ترین بخش قرار دارد كه پنجره های شکسته ی تعداد زيادي از آنها، خالی از سكنه بودنشان را نشان می دهد. در میان خانه های اهالی و بومیان، ویلاهای بزرگ و کوچک و رنگارنگی وجود دارند که محل تعطیلات آخر هفته صاحبانشان هستند و شاید برای این روستا وصله ناجوری به حساب بیایند.