تاج‌الدین ابراهیم سنجانی معروف به (شیخ زاهد گیلانی 615–700 هجری قمری) از صوفیان بزرگ ایران بود. شیخ زاهد گیلانی 25 سال مرشد شیخ صفی‌الدین اردبیلی بود. او صفی الدین را به دامادی پذیرفت و سپس شیخ صفی‌الدین را به جانشینی خود در طریقت برگزید. پس از رحلت شیخ زاهد، صفی‌الدین به اردبیل بازمی‌گردد و طریقت زاهدیه را در آنجا بنیاد می‌گذارد. شیخ زاهد مرید شیخ جمال الدین تبریزی است.شیخ زاهد گیلانی مرشد شیخ صفی الدین اردبیلی است. نه نیاکان شیخ زاهد ونه نیاکان شیخ صفی الدین، هیچ کدام از گیلان و اردبیل برنخاسته اند، بلکه خاستگاه نیاکان هر دوی آنها ، سنجان بوده و نسب این مرشد و مرید به کردان می رسد. خاستگاه شخص شیخ زاهد هم در میان تالش ها بوده و چون تالش را همواره بخشی از گیلان دانسته اند، از این روی، او به گیلانی شهرت یافته و ظاهراً این پسوند گیلانی بعدها به آخر اسم شیخ زاهد افزوده شده است.شیخ زاهد گیلانی مرشد شیخ صفی الدین اردبیلی بنیانگذار طریقت اردبیل است. درباره زندگانی شیخ زاهد در منابع تاریخی چیزی به نظر نگارنده نرسیده است و ظاهراً کتاب صفوه الصفا تنها کتابی است که به طور گسترده از شیخ زاهد و کرامات و نیاکان و محل زندگی او سخن به میان آورده است.خاستگاه شیخ زاهد گیلانی در بخش تالش گیلان بوده و نیاکان او به نوشته صفوه الصفا کُرد بوده اند و از سنجان به تالش رفته اند. هم نژادی نیاکان شیخ زاهد با نیاکان شیخ صفی الدین، این گمان را تقویت می کند که نیاکان شیخ زاهد به همراه فیروزشاه زرین کلاه نیای شیخ صفی الدین به تالش رفته و در خدمت فیروزشاه زرین کلاه بودند و این پیوستگی باعث ارادت خاندان شیخ زاهد به خاندان فیروزشاه و در نتیجه خاندان شیخ صفی الدین شده و تالش ها به واسطه مرشد و شیخ خود یعنی شیخ زاهد ارادت زیادی به صفویه داشته اند. وجود فیروزشاه زرین کلاه به عنوان فردی متنفذ صاحب ثروت و مکنت، از یک سو پیروان آناتولی شیخ صفی الدین و از سوی دیگر تالش ها را به پیروی و مریدی او ترغیب کرده است.آرامگاه شیخ زاهد نیز بنا به نوشته های تاریخی و به ویژه روایت صفوه الصفا، نه در لاهیجان بلکه در هلیه کران یا شیخه کران در جمهوری آذربایجان واقع شده است و این موضوع با اطلاعات متولی کنونی مقبره شیخ زاهد که با نوشته های صفوه الصفا مطابقت دارد و نیز با بررسی های تاریخی نگارنده و حضور او در محل، به اثبات می رسد.