اين درگاه به حياط ذوزنقه، شكلي به ابعاد 26 در 93 متر منتهی مي شود كه ديوارهاي شرقي و غربي بلند آن، به اتاق نماهايي، محل نشستن زائران بوده است و كف حياط با تخته سنگهاي آهكي مفروش گرديده است. دو راهرو به عرض 5 متر دركنار و يك راهرو به عرض 2 متر در وسط، با دو حوض قرينه وجود دارد. آب آنها سابقا از قنات اهل ایمان تأمین میشد ولی پس از از بین رفتن آن قنات آنها را بوسیله تلمبه از چاههائی که در کنار آنها کنده بودند، پر میکردند و اکنون که شهر لوله‌کشی شده است از آنطریق آب حوضها و آبیاری باغچه‌ها را فراهم میسازند. از نوشته‌های مورخان و جهانگردان عهد صفویه چنین بر میآید که در محل ایندو حوض در آنزمان ساختمان بزرگ و زیبائی بوده و برای رفتن بطرف بقعه میبایست از درگاه بزرگی که در وسط آن قرار داشته است عبور کرد. در یکی از اطاقهای این کاخ بوده است که سلاح زائران را میگرفتند زیرا کیفر گذشتن از آنجا با اسلحه اعدام بود.جناب صدرالممالک اردبیلی که وزیر با نفوذ ناصرالدین شاه بود و خانه ای در محله پیرگنبدان در کوچه ای به همین نام دارد، دستور احداث دیواری که امروزه به شکل ذوزنقه در آن قرار دارید را میدهد تا از بیش روی منازل مردم به حریم و عرصه مجموعه جلوگیری کرد این دیوار پس از تغییرات معماری در ضلع بزرگ ذوزنقه 29 طاق نماد در سمت کوچک آن 25 طاق نما بکار رفته است. بعدها در زمان محمد رضا شاه پهلوی علاوه بر عملیات مرمت بنیاد فرح باغ سبک ایرانی را در این فضا به مرحله عملیات در آورده و انواع درختان بومی را کشت می کند اکنون ستون های تخریب شده ای که طی گذر زمان و از دست دادن استحکام خود ، بنای عظیم خود را از دست داده ، بخشی زیر این باغ قرار دارد. صحن بزرگ در ابعاد 300 در 300 بوده که بعد ها بنابه مصلحت اندیش و اقتضا و تغییرات زمان به صحن باغ مبدل شده، اگر توجه شود در قسمت جنوبی باغ و مشرف به چله خانه جدید و چشمه کوثر قسمتی از دیواری شکسته ، پشت دیوار جدید قرار دارد که الهام بخش معماری بقعه شیخ امین الدین جبراییل بوده.طول تمام عرصه باغ در واحد طولی رو به روضۀ شیخ صفی الدین می باشد. در پایان این باغ به باغ شیخ جنید اردبیلی معروف شده که چهارمین نسل شیخ صفی‌الدین است.