این در شخص را به دهلیز کوچکی، که تقریبا پنج متر طول و دو متر و نیم عرض دارد، راهنمائی میکند. قسمتی از منتهی الیه طول این دهلیز، که با پنجره شیشهای جدا شده، بلندتر از کف آن است و اطاقی را برای متصدیان و خدام بوجود آورده است که آنرا کشیکخانه میگویند.در دیوار شمالی کشیکخانه دری است که با دو پله بیک اطاق مستطیل شکل دیگری بالا می رود. معروف است که شاه عباس کبیر در این اطاق مدفون میباشد.نیمقرن پیش که کف آنرا خاکبرداری می نمودند پنج قبر از قبور بزرگان صفوی و قزلباش با سنگهای مرمرین کمنظیری در زیر خاک پیدا شد. در تاریخ گردآوری این مجموعه سنگهای مزبور، که نماینده صنعت حجاری و از حیث تاریخ نیز از زندگی خاصی دارند، در محوطه شهیدگاه زیر برف و باران و آفتاب افتاده و چند عدد از آنها نیز شکسته و تکهپاره گشته است. بر روی یکی از این سنگها این عبارت بچشم میخورد:(محمد بیگ انانلو ایشیک آقاسی باشی 993)درب خانقاه بسفارش خان بن خان قلیچ مهرانی حاکم اردبیل در زمان شاه عباس کبیر با استفاده از هنر قلمزنی ملیله نقره ، طلاکاری ، حکاکی زرگری ساخته و پرداخته است که چند سال بعد این درب الگوی درب هفت هنر مدرسه چهار باغ اصفهان شده است. این درب تا مدتها قبل درِ حاجات زنان زائر بوده است. سقف این ایوان تماما با رنگ های زیبا نقاشی کاری شده بود که اکنون اثری از آن نمیبینیم اما مقرنس های آن با گچبری زیبا باقیست. اتاقی که در مقابل میبینیم که در کاوش های دهه 50 سنگ مزاری خارج شده که عبارت « هذه مقبره شاه عباس کبیر» نقش بسته بود به دلیل دفن شاه عباس در محل تردد درب مشایخ که از شهیدگاه قابل مشاهده است درب را برای جلوگیری از تردد روی مقبره شاه مسدود کرده اند که به تازگی بازگشایی شد. همچنین پلکانی به سردابه چینی خانه راه دارد که مزار شماری از مرشدان و مشایخ عصر صفوی است که در چینی خانه به تکمیل توضیح آن خواهیم پرداخت.یک لنگه درب فلزی میبینید که اولین اثر قلمزنی شده ایران توسط امیرخان اردبیلی بسال 1029 در اردبیل قلمزنی شده است.