تامین هزینه های نذورات روزانه آشپزخانه شیخ از جمله موضوعاتی است که برخی سیاحان به دنبال آن رفته اند و در نوشته به تامین هزینه ها از طریق موقوفات اشاراتی دارند. سوال اینجاست که مگر تعداد این موقوفات تا چه حد بوده که روزانه سه هزار نفر در این بقعه اطعام شوند؟شیخ صفی الدین پایه های طریقت خود را بر روی اراضی وقف شده به درگاه، در اردبیل و اطراف آن بنیان نهاد. در این دوره منابع درآمدی درگاه شیخ صفی الدین شامل درآمدهای وقفی، نذورات زائران و اعانه ها و کمک هایی مانند (آقچه چراغ) می شد.در دوره صفوی این موارد، وقف درگاه شده بود: (در اردبیل 200 خانه، 9 حمام، هشت کاروانسرا، یک بازار سنتی (سرپوشیده)، 100 مغازه، درآمدهای ارضی روستاهای کلخوران، تاجی بُیوک، طالحاب (تلخاب) و ابراهیم آباد به همراه مالیات گمرکی مأخوذ از ابریشم و در تبریز : 100 خانه، 100 مغازه، دو روستا و نیز املاکی در گیلان، آستارا و مغان).در عین حال زین العابدین عبدی بیگ نویدی شیرازی نیز در کتاب صریح الملک در 404 صفحه به تشریح موقوفات این بقعه پرداخته است.دلیل اینکه آشپزخانه شیخ صفی خود را موظف به تامین غذای فقرا می کرده به عقاید این خاندان باز می گردد، چنانچه شاهان صفوی به غیر از درآمد موقوفات برای نذورات غذا از پول شخصی و حکومتی نیز هزینه می کردند.از دیگر ویژگی های بقعه شیخ صفی و نذورات انجام گرفته در آن پناه دادن به افراد خطاکار و گناهکار بوده است، بطوریکه پیتر دالاواله در این زمینه اشاره می کند که: (بر روی درب ورودی بقعه زنجیرهای متعددی کشیده اند و اگر مجرمی موفق می شد این زنجیر را بگیرد یا خود را به پشت‌ آن برساند جانش در امان و تا زمانی که در آن محل بوده حتی خود شاه نمی توانست به او آسیبی برساند. به همین دلیل افراد خطاکار از تمام ایران به آنجا می آیند و با رضای خاطر خود را در آنجا محبوس می کنند تا جانشان در امان باشد).تاکید پادشاهان صفوی برای پناه دادن به انسانی خطاکار در واقع با هدف فرصت دهی مجدد به وی برای جبران خطاهای گذشته و اصلاح باطن و نفس خود بوده است.