پرستشگاه بَت‌گوران یا نیایشگاه هندوها یکی از ساختمان‌های تاریخی بسیار زیبا و منحصر بفرد شهر بندرعباس است این ساختمان در خیابان امام خمینی روبروی بازار روز قرار دارد ساختمان این نیایشگاه در روزگار قاجار و در سال 1210 هجری قمری و در روزگار فرمانروائی محمد حسن خان سعدالملک فرمانروای محلی بندرعباس با پول و هدایای هندوهای کارگر در جزیره قشم هرمز و بندرعباس و بازرگانان هندی ساخته شده‌است اما گمان بر این است که چون هندی‌ها در استان هرمزگان و بخش‌های دیگر چه به عنوان کارگر و چه بازرگان وجود داشته‌اند و پای کمپانی هند شرقی بوسیله اروپائیان به ایران و بویژه خلیج فارس باز شد هندی‌ها سال‌ها پیش از آن در پی بالا بردن ساختمانی برای نیایش مذهبی خود بوده‌اند از دیرباز و از روزگاری که فرانسیسکو د آلمیدا از طرف دون مانوئل پادشاه وقت پرتغال به هند رفت و بنگاه‌های بازرگانی پرتغالی‌ها در هندوستان بنیان گذاشته شد و نوبت گسترش آن فرا رسیده بود درست در روزگاری که شاه اسماعیل یکم صفوی 20 سال سن داشت و تنها پنج سال یعنی در 15 سالگی زمام امور سراسر ایران را در دست گرفته بود و در جنگ‌های سخت و طاقت فرسا با دو دشمن سنتی ازبک‌ها و عثمانی‌ها دست و پنجه نرم می‌کرد و در جنگ چالدران از عثمانی‌ها شکست خورده بود دریا سالار آلفونسو د آلبو کرک به دستور دون مانوئل پادشاه پرتقال از آن موقعیت استفاده و از هند با شتاب به سوی خلیج فارس حرکت کرد این دریانورد که با چندین ناو جنگی به خلیج فارس آمده بود پس از درگیری با نیروهای ابوالمظفر سیف الدین ابا نصر حاکم هرمز که او نیز خیلی جوان بود در نبردی خونین جزیره هرمز را تسخیر کرد در آن روزگار چون پرتغالی‌ها در هند مستقر شده بودند در عرصه‌های جهانی قدرت دریایی خود میدان مانور بیشتری داشتند از آن روزگار پای هندی‌ها به گونه ای کم و بیش بیشتر از گذشته به هرمزگان باز شده بود اساس ساختمان این معبد عبارت است از یک اتاق چهارگوش میانی که بر روی آن گنبدی قرار گرفته‌است سبک معماری این گنبد را مقرنس‌های پیرامونی آن نه تنها از دیگر گنبدهای موجود در سواحل خلیج فارس بلکه از گنبدهای سراسر ایران متفاوت می‌سازد طرح این بنا کاملاً از معماری معابد هندی متأثر است ساختمان اتاق معبد و محراب در قسمت شمال معبد واقع شده و دور اتاق معبد نیز از طاقچه و قاب‌های کور ساخته شده‌است و دورتا دور اتاق معبد نیز 4 راهرو وجود دارد که در گذشته زوار به دور آن زیارت می‌کردند داخل راهروها حجره‌های کوچکی است که برای طلبه‌های مکتب برهمنی در نظر گرفته شده و داخل برخی از اتاق‌ها نقاشی‌های مذهبی دیده می‌شود که یکی از مهم‌ترین آن‌ها خدای فلوت زن به نام کریشنا است این معبد یکی از آثار منحصر به فردی است که از سوی پولدارهای شهری به نام شیکار پور در غرب هند ساخته شد و در سال 1344 هـجری شمسی که بندرعباس را ترک کردند بت‌هایی که در معبد و در طاقچه محراب بود نیز با خود بردند و این بنا کم‌کم مخروبه شد تا این که از طریق سازمان میراث فرهنگی در چند نوبت تعمیر اساسی شده‌است هم‌اکنون عملیات مرمت این معبد به دلایل نامعلومی متوقف شده‌است