چموش یک پاافزار مخصوص گیلکان است که از چرم پوست دباغیشده گاو ساخته میشود و پاشنه ندارد از ویژگی چموش خنک کردن پا هنگام گرما و گرم نگهداشتن پا موقع سرماست و در انواع و اقسام مختلف مورد استفاده اغلب ساكنان گيلان است نوع متداول آن داراي بند و تسمههاي بلنداست كه به ساق پا پيچيده ميشود و نوع ديگر بدون تسمه و بند است ولي همانند نوع بنددار نوكي عقابي و برگشته دارد در گذشته اكثر روستاييان دامداران و كشاورزان گيلاني از چموش استفاده ميكردند كه با رواج كفشهاي ماشيني و انواع پايافزار لاستيكي و پارچهاي امروزه استفاده از چموش بسيار كم شده به طوري كه اكنون اين صنعت و هنر سنتي بيشتر جنبه تزييني پيدا نموده است در گذشته نه چندان دور و قبل رواج شيوه هاي نوين عمل آوري چرم براي تهيه چرم مورد استفاده چموش پوست گاو و بز را به دباغخانه آورده اول آن را نمك ميزدند بعد در آهك ميخوابانيدند سپس موي آن را بر مي داشتند و آنگاه در آب انار ترش پخته و در حوض ميانداختند تا پوست رنگ بگيرد بعد از آن چرم را روي تخت انداخته لوله ميكردند سپس در آب فرو ميكردند تا شوري آن برود بعد در كنار هم آويزان ميكردند تا هوا خورده و خشك بشود بعد از اين مرحله پوست را صاف نموده مجددا در آب ميانداختند آن وقت آن را روي تخت خوابانيده آن را شَلفا يك نوع ضربه زدن به پوست ميزدند و محصول به عمل آمده را تحويل چرمفروشان و كفاشان ميدادند چموش گیلان دارنده نشان مهر اصالت از سازمان یونسکو بوده و مهارت نقش چموش دوزی در فهرست میراث فرهنگی ملی به ثبت رسیده است همچنین مركز مهم تولید چموش شهر تاریخی ماسوله است ابزار كار سِندان چوبی مُشته دِرَفش سوزن تكه چرم به عنوان انگشتانه گازن شَفره قالبهای چوبی الگوهای مقوایی سنگ كوچك ظرف آب چموش در رنگ های قرمز سبز سفید استخوانی قرمز قهوه ای می باشد چموش نقشهایی مثل گل اَباتر مهتابی شتر گردن گل بچه شیرازه دوزی رسم میشود