از صنایع دستی استان گیلان بامبو بافی است که در حدود یکصد سال سابقه دارد مواد اولیه ی آن نی خیزران است که در اطراف مرداب های رشت و لاهیجان می روید مرکز عمده تولید این هنر دستی در لَیالستان لاهیجان می باشد بامبو يا ني هندي اولين بار همراه با تخم چاي توسط کاشف السلطنه به ايران آورده شد به اعتقاد عده اي صنعت بامبو بافي با آمدن استاد وُلتِري از چين به لاهيجان شروع گشته و با کمک استاد کاران ايراني که شاگردان وي بوده اند رشد و تکامل يافت بامبوبافي يكي از صنايع دستي در استان گيلان است كه مواد اوليه از ني خيزران بدست مي آيد شروع کار بامبو بافي از حدود يكصدسال پيش با کشت چاي در گيلان رواج يافت و مهمترين مرکز توليد آن لاهيجان به ويژه منطقه ليالستان است بامبو در مرداب ها و اطراف رودخانه هاي لاهيجان و رشت كه بسيار مرطوب است مي رويد و محصولات آن هم جنبه تزييني و هم كاربردي دارد بامبو كه در زبان فارسی به نی خیزران شهرت دارد گیاهی است كه در دامنه كوه ها و تپه هایی كه دارای رطوبت 65 تا 90 درصد باشد روئیده با كشت می شود میزان رطوبت حرارت موجود در منطقه و نوع خاك تعیین كننده كیفیت و مرغوبیت بامبو بوده و هر چه میزان رطوبت و حرارت بیشتر باشد كیفیت محصول نیز بهتر خواهد بود بامبو معمولا به رنگهای مختلفی مانند سبز مشكی متمایل به قهوه ای عنابی و زرد مایل به كرم دیده می شود و اگرچه می توان معارف زیادی بر آن قائل شد گیاه بامبو محتوی مقدار فراوانی سلولز است كه میتواند برای تهیه كاغذ و همجنس ابریشم مصنوعی مورد استفاده قرار می گیرد یك محصول بامبو از نوع مرغوب باید دارای ویژگیهای زیر باشد رنگ آن طلایی متمایل به سفید باشد قابل ذكر است كه بامبوئی كه رنگ آن سبز باشد نشان دهنده خشك نبودن آن بوده و احتمالا سیاه می شود از آنجا كه برخی از ظروف بامبو رنگی هستند مسلما در انتخاب نوع رنگ و نحوه بكار گرفتن آن باید دقت كافی بعمل آید