خواجه شمس‌الدین محمد بن بهاءالدّین محمد حافظ شیرازی زاده حدود 727 هجری قمری معروف به لسان‌الغیب شاعربزرگ سده هشتم ایران برابر قرن چهاردهم میلادی و یکی از سخنوران نامی جهان است بیش‌تر شعرهای او غزل هستند که به غزلیات حافظ شهرت دارند گرایش حافظ به شیوه سخن‌پردازیخواجوی کرمانی و شباهت شیوه سخنش با او مشهور است او از مهم‌ترین تأثیرگذاران بر شاعران پس از خود شناخته می‌شود در سده‌های هجدهم و نوزدهم اشعار او به زبان‌های اروپایی ترجمه شد و نام او به گونه‌ای به محافل ادبی جهان غرب نیز راه یافت اطلاعات چندانی از خانواده و اجداد خواجه حافظ در دست نیست و ظاهراً پدرش بهاءالدین محمد نام داشته و مادرش اهل کازرون بوده‌است در اشعار او که می‌تواند یگانه منبع موثّق زندگی او باشد اشاره‌های اندکی از زندگی شخصی و خصوصی او یافت می‌شوداو در خانواده‌ای از نظر مالی در حد متوسط جامعه زمان خویش متولد شده‌است بی تردید حافظ شیفته شیوایی زبان قرآن بوده و از صنایع و بدایع آن در شعر خود بهره برده‌است بیشتر صنایع بدیع قرآن را که نزدیک به یکصد گونه دانسته‌اند در دیوان حافظ می‌توان یافت از پر شمارترین این صنایع می‌توان ایجاز استعاره ایهام انسجام ارسال المثل ترصیع تلمیح تمثیل تشبیه تقابل تکرار توزیع تناسب جناس تسمیط کنایه مقارنه و تقسیم را نام برد حافظ خواندن قرآن با چارده یا چهارده روایت را مایه افتخار خود می‌دانسته و گمان می‌رود به همین خاطر حافظ تخلص می‌کرد در سراسر دیوان حافظ به ابیاتی برمی‌خوریم که به صراحت به تأثیر قرآن در زندگی او اذعان داشته‌است هرساله در تاریخ 20 مهرماه مراسم بزرگداشت حافظ در محل آرامگاه او در شیراز با حضور پژوهشگران ایرانی و خارجی برگزار می‌شود در ایران این روز را روز بزرگداشت حافظ نامیده‌اند حافظ درسال 792 هجری قمری در گذشت