مراسم افطار آغیز آچار و نماز تراویج در ماه رمضان در بین ترکمنهای استان گلستان روزهای ماه مبارک شادی و نشاط را مهمان چهره‌ها می کند هر روز قبل از اذان مغرب، کودکان هر محله در محل ورودی به مسجد محل خود تجمع می‌کنند و منتظر اعلام فرا رسیدن وقت افطار می‌شوند و به محض اینکه موذن مسجد آن را اعلام می کند به سوی منازل خود رفته و با صدای بلند فرارسیدن زمان افطار را به اطلاع دیگران می‌رسانند در بین ترکمن‌ها رسم بر این است که هر روز هر کدام از خانه‌های یک محله غذایی درست می‌کنند و آن را به مسجد محله ی خود می‌فرستند تا نمازگزاران با آن افطار کنند نان های محلی و بوروگ از خوراکی های ویژه افطار در بین ترکمن ها می باشد در طول ماه مبارک رمضان مساجد ترکمن‌ها پر ازدحام است و حال و هوایی دیگر دارد اگر در شب‌های ماه مبارک رمضان در مناطق ترکمن نشین باشی و از گلدسته‌های مساجد صدای اذان برای برپایی نماز عشاء را بشنوی پیر و جوان و حتی کودکان را خواهی دید که با عرقچین‌های سفیدی که بر سر دارند به سمت مساجد می‌روند در شب‌های ماه مبارک رمضان جمعیت عظیمی که اکثر آن‌ها را جوانان و نوجوانان و حتی کودکان تشکیل می‌دهند برای برپایی نماز عشا و نماز تراویح که پس از آن به جماعت می‌خوانند به مساجد می‌آیند در بیش‌تر مساجد به خاطر کثرت نمازگزاران و کافی نبودن فضای صحن برخی از مساجد نمازگزاران در حیاط و حتی بیرون از حیاط مساجد نماز را بر جای می‌آورند تراویح نمازی 20 رکعتی است که در قالب 10 نماز دو رکعتی پس از اقامه نماز عشاء به جماعت خوانده می‌شود به این شکل که امام جماعت پس از خواندن حمد در هر رکعت یک سوره از سوره‌های کوتاه قرآن مجید را در این نماز قرائت می‌کند نماز تراویح در تمامی مساجد منطقه ی ترکمن نشین برپاست اما در برخی از مساجد نیز نماز ختم برپا می‌شود به این ترتیب که در طول یک هفته هر شب نمازگزاران در قالب همان نماز تراویح به نماز می ایستند و امام جماعت در هر رکعت از نمازهای دو رکعتی به جای قرائت سوره‌های کوتاه پس از حمد از نخستین سوره‌ی ابتدای قرآن آغاز می‌نماید و در هر رکعت بخشی از قرآن را از حفظ می‌خواند و در رکعت های بعدی ادامه‌ی آن را می‌خواند و به این ترتیب در طول یک هفته قرآن را به جماعت و در قالب نماز تراویح ختم می‌کنند هر چند این نمازهای 20 رکعتی (که در قالب نمازهای دو رکعتی برپا می‌شود هر شب دو الی سه ساعت به طول می‌انجامد اما ترکمن‌ها شرکت در آن‌ها را از مستحبات مؤکد می‌دانند و گاه قبولی طاعات خود در این ماه را منوط به شرکت در آن نمازها می‌دانند