در نوروز خوانچه‌هایی هدیه برای عروس‌های نامزد شده یا دخترهایی که به خانه شوهر رفته بودند می‌بردند طلا عطر دستمال جوراب تخم مرغ رنگ شده صابون پارچه ماهی شربت سمنو شیرینی و آجیل و از همه مهمتر سیب سرخ زرورق زده شده از جمله اقلامی بود که در خوانچه‌ها وجود داشت در شب نوروز بوته‌های خار آماده شده توسط پدر خانواده آتش زده می‌شد و بچه‌ها نیز شروع به آتش بازی می‌کردند لازم به ذکر است در مناطق کردنشین آتش مخصوص نوروز بوده و در چهارشنبه سوری چوارشه‌مه کوله به هیچ وجه آتش روشن نمی‌شد و بعد از خاموش شدن آتش خانواده به خانه رفته و شام می‌خوردند در سنندج معمولا این شام حلوا بوده و غذای اصلی که پلوخورشت است را برای فردای آن روز صرف می‌کردند در قدیم که رادیو و تلویزیون در سنندج نبود مردم از روی تقویم‌های جیبی منجم باشی یا تقویم پیوندی کردستانی از ساعت و دقیقه تحویل سال مطلع می‌شدند مردم سنندج به هنگام تحویل سال آینه تمام قد سنگی یا نیم قد را به دیوار تکیه داده و در دو طرف آن شمعدانی یا شمع روشن قرار می‌دادند و جلوی آن سفره کوچک سفیدی پهن می‌کردند که روی آن سمنوی تزیین شده با روبان قرمز تخم مرغ رنگ شده ماهی شیرینی آجیل و تنگ‌های رنگارنگ شربت قرار می دادند پدر خانواده وضو می‌گرفت و با تحویل سال برای خانواده و آشنایان دعا می‌کرد بچه‌ها نوروزنامه‌ها را می‌دادند و عیدی می‌گرفتند خانواده‌هایی که دختر شوهر داده یا عروس داشتند منتظر عیددیدنی بچه هایشان می‌شدند و کوچکترها نیز به عید دیدنی بزرگترها می‌رفتند