میرزا تقی‌ خان فراهانی فرزند کربلایی قربان فراهانی ملقب به اتابک اعظم امیر نظام و امیر کبیر از بزرگترین رجال سیاسی و بزرگترین وزرای ایران در حدود سال 1222 هجری قمری در هزاوه فراهان از توابع اراک سلطان آباد پیشین متولد شد او شیوه‌های منشی گری نامه‌نگاری و صدور احکام دیوانی را از قائم مقام آموخت تا آنجا که قائم مقام تحریر و نگارش پاره‌ای از احکام و نوشته‌ها را به میرزا تقی‌خان محول کرد به تدریج کار او در محدوده شغل دبیری قرار گرفت و از رموز و ضوابط امور اداری و دیوانی به خوبی آگاهی یافت و به خاطر کفایت و لیاقتی که وی از خود نشان داد و بیشتر از آن علاقه شدیدی که ناصرالدین شاه به وی داشت به سمت صدراعظمی شاه منصوب شد