وریس یا ویریس نوعی تسمه بافته شده از ابریشم است که بیشتر توسط زنان ایل بافته می شود و برای استفاده های گوناگون در زندگی کوچ نشینی به کاربرده می شود وریس نوارهای پهن به عرض پنج تا 15 سانتی متر هستند که کار اصلی آن ها بار حیوانات و همچنین برای استقرار بهون یا سیاه چادر مورد استفاده قرار می گیرد منطقه چهارمحال و بختياري روش بافت وریس به صورت کارتی بافی یا دوال بافی است بدین صورت که دار به طول دلخواه را بر روی زمین چله کشی کرده و همزمان از صفحات چهارگوش چرمی یا فلزی که دوال نام دارد نخ های تار را عبور می دهند بافنده پس از انجام مراحل فوق بافت را آغاز می کند و در این بافته دوال ها کار دهانه بافت را انجام می دهند و هرچقدر بافت وریس عریض تر و ریزتر باشد تعداد دوال ها بیشتر خواهد بود پشم مهم ترین مواد اولیه برای بافت وریس و صنايع دستي عشايري است و وریس در زمره صنایع دستی عشایری است که در استان بیشتر در شهرستان‌های کوهرنگ و کیار تولید و بیشتر جنبه خودمصرفی دارد